خانه / خویشتن شناسی / خودشناسی ذهنی و درون / چرا یک شخص احساس خوشبختی نمی‌کند؟

چرا یک شخص احساس خوشبختی نمی‌کند؟

 

احساس رضایت یکی از پارامترهای مهم در احساس خوشبختی است. معمولاً بیشتر افرادی که احساس خوشبختی می‌کنند حداقل از یکی از پارامترهای مهم زندگی خود رضایت خوبی دارند. حس رضایت در بیشتر مواقع از مقایسه حاصل می‌شود و بیشتر افراد ناراضی دلیل کافی برای حس نارضایتی خود ندارند و بزرگ‌ترین دلیلشان کمبود یک پارامتر در زندگی خود نسبت به شخص دیگری را عنوان می‌کنند.

افراد زیادی شرایط مختلف زندگی خود را با شرایط زندگی دیگران مورد مقایسه قرار می‌دهند و زمانی که حاصل این مقایسه تفاوت معنادار و فاحشی داشته باشد، خود را به شکل رضایت حاصل از برتری یا نارضایتی که حاصل فقدان و کمبود آن شرط نسبت به فرد مورد مقایسه است. این نوع مقایسه درست نیست و باید توجه کرد که درهرصورت در بحث مقایسه همیشه افرادی هستند که در پارامترهای مختلفی شرایط بهتری داشته باشند و داشتن این شرایط به‌تنهایی دلیل محکمی برای برتر بودن و کسب رضایت نیست.

انجام مقایسه یکی از ترفندهای ذهن است و بیشتر مواقع زمانی که تفاوت مقایسه به شکل فاحشی خود را نشان دهد موردتوجه ذهن قرار می‌گیرد و اگر این تفاوت به نفع شخص باشد خود را به شکل غرور و توهم بهتر بودن و اگر به ضرر وی باشد ابتدا به شکل طفره رفتن از پذیرش آن و اگر دلیلی برای آن پیدا نکند به شکل ابراز نارضایتی خودش را نشان می‌دهد.

بعضاً این مقایسه در حالت بهتری صورت می‌گیرد و آن مقایسه شخص با خودش است که اگر با روش و اصول مناسبی صورت گیرد سازنده و در غیر این صورت دوباره ایجاد نارضایتی خواهد کرد. بدین‌صورت که فرد برای خود ایدئالی در نظر می‌گیرد و وضعیت فعلی خود را با ایدئالش می‌سنجد. برای این مقایسه دو حالت را در نظر می‌گیریم: اگر شرایط ایدئال وی برگرفته از وضعیت جامعه و باز از مقایسه با دیگران حاصل‌شده باشد همان مقایسه از نوع قبلی خواهد بود و درصورتی‌که شرایط ایدئال برگرفته از خودشناسی و مطالعه و هدف‌گذاری و تبیین مسیر و تعیین چشم‌اندازهای زندگی و رسیدن به معنا و مفهوم زندگی باشد، در آن صورت پارامترهای مقایسه صحیح تهیه‌شده‌اند و تنها باید طریقه انجام مقایسه اصلاح شود. منظور از طریقه انجام مقایسه این است که اگر کسی شرایط ایدئال را در زمان حال و اعمال و رفتارها و داشته‌های خود جستجو و مقایسه کند مسلماً هیچ‌گاه آن‌ها را نخواهد یافت و همیشه دچار استرس و نارضایتی خواهد بود و بااینکه دیدگاه درستی نسبت به اهداف و آرمان‌های خود دارد ولی بازهم طعم خوشبختی را نخواهد چشید.

پس چه باید کرد

باید توجه کرد که شرایط ایدئال به معنای مسیر و چشم‌انداز ترقی فرد در زمان حال است و مسلماً این شرایط با وضعیت واقعی کنونی متفاوت خواهد بود. چه‌بسا شخص در زمان‌های قبل ایدئال‌هایی برای خود داشته است که هم‌اکنون از مرز آن‌ها نیز عبور کرده و بالاتر هم رفته است ولی احساس رضایت و خوشبختی لازم را به وی نداده است.

بنابراین باید توجه کرد که شرایط ایدئال برای هرزمان متفاوت خواهد بود و آن‌ها زمانی می‌توانند مفید و ضامن خوشبختی باشند که محل درست آن را تشخیص دهیم و در آن محل قرار دهیم؛ یعنی اگر خواست‌های ایدئال افراد در محل چشم‌اندازها و اهداف آن‌ها قرار داشته باشد که با وضعیت فعلی آن متفاوت هست، وجود شرایط بهتر و بالاتر در ایدئال‌ها باعث تحریک وی و حرکت به‌سوی آن شرایط می‌شود درحالی‌که هنوز از وضعیت ایدئال برخوردار نیست و این عمل باعث می‌شود که ضمن داشتن شرایط کمتر از ایدئال، احساس رضایت داشته باشد (چون مورد مقایسه با شرایط برتر نیست) و همیشه در حال حرکت به سمت ترقی و گزینه‌های بهتر باشد چون ایدئال‌های وی مربوط به زمان حال نیست و لحظه‌لحظه با پیشرفت و ترقی او نیز در حال به‌روز شدن و بهبود قرار دارند.

می‌توان گفت که با قرار دادن ایدئال‌ها در جای درست خود، ضمن احساس خوشبختی، موتور محرکی قوی نیز همیشه افراد را به سمت بهتر شدن سوق می‌دهد درحالی‌که فرد کمترین احساس نارضایتی از وضعیت فعلی خود ندارد و با شرایط فعلی خود احساس خوشبختی می کند.

درباره‌ی مهدی کربلایی

به کسانی که قصد بهبود شیوه زندگی خود را دارند کمک میکنم تا در کمترین زمان ممکن به سبک زندگی بهتری دست پیدا کنند. به نظر من یکی از دلایل نارضایتی افراد از زندگی، استفاده نکردن از روش ها و قوانین ساده جهان هستی است. روش کار من، همراهی و اموزش قدم به قدم این اصول و روش ها به کسانی است که در جستجوی معنی و مفهوم عمیق تری در زندگی شان هستند.

همچنین ببینید

اعتراض ممنوع

اعتراض ممنون

  بسیاری از ما عادت داریم که مسئولیت کارهای خود را بر عهده نگیریم و …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *